ถึงผม....กลับมาอ่านด้วย
posted on 17 Jan 2011 00:23 by araimairoohผมอาจเขียนไม่เก่ง แต่ผมจะพยายามนะ
ผมเป็นคนหนึ่ง ที่ทำงานอยู่ในสายคอมพิวเตอร์กราฟฟิค ลูกผสมกับโปรแกรม
เลยได้ทำงานหลากหลายมากๆในหน้าที่ที่ตัวเองทำอยู่
เพราะชิ้นงานนึงต้องรับผิดชอบทุกอย่าง ตั้งแต่เริ่มจนจบ
เคยเป็นใหมครับ เวลาทำอะไรซักอย่าง อย่างเช่นวาดรูป ผมก็เกิดอยากทำ เพราะเห็นคนอื่นเขาวาดสวยกัน
อยากเป็นมั่ง อยากทำได้ขนาดนั้นมั่ง เห็นคนอื่นแต่งเรื่องเก่ง อย่างเช่น นาธาน (ไม่ใช่ละ) ประเภทนิยาย
อย่างหลายๆคนในบอร์ดนี้ มุมมองและความคิดความอ่านของแต่ละคนสุดยอดในความคิดของผม
ตั้งแต่เริ่มเรื่อง ได้น่าสนใจมาก ดำเนินเรื่องได้น่าติดตาม และจบได้เจ็บ (จบให้มันเจ็บนี่ในความคิดผม ผมว่ามันยากมาก)
ชอบถ่ายรูป
ชอบ animation
ชอบปืน
ชอบเครื่องบิน
วิทยาศาสตร์
ชอบทำอาหาร
อีกเยอะ แต่แค่นี้ดีกว่า อ่านแล้วยิ่งรู้สึกเหมือนพรีเซนต์ตัวเองอย่างไรไม่รู้
วาดรูปก็ไม่ได้ดีเท่าไหร่ ยิ่งแต่งเรื่องหรืออธิบายอะไร ไม่ค่อยเป็น ถ้าฝืนทำ คนอื่นก็ไม่รู้เรื่อง
มาถึงจุดนี้
ผมลืมไปแล้วว่าผมจะมาสื่ออะไร = ="
(กลับไปอ่านข้างบนมาละ)
อา..
ผมอาจจะเป็นคนจำพวกที่ ยังหาสิ่งที่ตัวเองถนัดยังไม่เจอ และคิ ดว่าต้องมีอย่างน้อยสักคนที่เป็นเหมือนผม
และตอนนี้ก็ก้าวสู่วัยทำงาน เวลาจะพัฒนายิ่งน้อยลงไปทุกที
ผมไม่ได้มาสอนแนวทางในการดำเนินชีวิตหรอกครับ
เพราะว่าตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าชีวิตจะไปทางไหนดี ตัวเองยังเอาไม่รอดเลย
ถ้าผมได้แนวทางแล้วอาจจะมาเขียนอีกเอนทรี่นึง....
หรือเอนทรี่นั้นอาจจะไม่มีเลยก็ได้
แต่ตอนนี้ผมคิดได้อยู่อย่างหนึ่ง คือจะไม่กลายเป็นซอมบี้มนุษย์เงินเดือนเด็ดขาด จะไม่ลืมความฝัน
ถ้าอนาคต ผมได้กลับมาอ่านเอนทรี่นี้
ขอให้ผมจำได้ว่าวินาทีนี้ ผมรู้สึกอะไรอยู่
ขอให้ไฟที่มันอาจจะหมด ลุกขึ้นมาอีกครั้ง
ถึงผมในอนาคต ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้คุณไปได้ดี
ถึงผมในอนาคต ผมไม่อยากเป็นซอมบี้มนุษย์เงินเดือนนะ
ถึงผมในอนาคต ผมขอให้คุณโชคดี (อวยพรตัวเองซะงั้น)